To jest praktyczna “ściąga” dla heads-up w Spin & Go przy płytkich stackach. Zrobiona tak, żeby dało się ją szybko przewijać i używać jak prezentacji.
Skróty: A2+ = wszystkie asy od A2; K7+ analogicznie. s = suited, o = offsuit. Zapis typu T8s+ = T8s, T9s, TJ s, … (suited).
Twoja decyzja: push albo fold. Tabela PUSH mówi, z czym zwykle pchasz.
Twoja decyzja: call albo fold vs shove SB. Tabela CALL mówi, z czym zwykle sprawdzasz.
Minimalizować katastrofy: za dużo foldów na SB i za luźne calle na BB to typowe przecieki.
Im mniej BB, tym szerzej push. Call też rośnie, ale zwykle wolniej niż push.
Masz zrobić dwie rzeczy: (1) nauczyć się rdzenia zakresów, (2) korygować pod przeciwnika.
Zamiast próbować pamiętać 100% tabeli, zapamiętaj “must-have”: wszystkie pary, wszystkie asy, większość broadwayów (KQJTx) i najlepsze suited connectory. Resztę dociągniesz intuicją.
Jeśli rywal za dużo folduje na shove → pushuj szerzej (dodaj słabsze Kx/Qx, suited śmieci). Jeśli rywal za dużo calluje → pushuj ciaśniej i value-heavy (asy, pary, broadwaye).
To nie jest solverowy wydruk 1:1. To jest zestaw rozsądnych progów, które zwykle działają w typowym Spin & Go HU. Jeśli chcesz ściśle solver, musisz uwzględnić konkretne: rake, blindy, ante, sizy, i model EV.
Jeśli w HU przy 7–8 BB czujesz, że “ciągle nie masz z czym pchać” — to sygnał, że grasz zbyt tight. Przy tych stackach SB powinien pchać bardzo szeroko.
1) Callowanie BB rękami typu K2o, Q4o “bo blokery”.
2) Foldowanie SB suitedów i connectorów, bo “to słabe”.
3) Brak korekt, gdy rywal jawnie overfolduje.
Zakresy poniżej: kiedy jesteś na SB i decyzja to push all-in albo fold. Im mniej BB, tym szerzej.
| Stack | Zakres PUSH (SB) | Prosta myśl |
|---|---|---|
| 10 BB |
Wartościowe: 22+, A2+, K2s+, K7o+, Q5s+, Q9o+, J7s+, J9o+, T7s+, T9o+, 97s+, 86s+, 75s+, 65s, 54s (czyli: wszystkie pary i asy, dużo Kx/Qx, sensowne suitedy) |
Zacznij szeroko, ale nie pchaj masowo najsłabszych offsuitów. |
| 9 BB | Podobnie, trochę szerzej: 22+, A2+, K2s+, K5o+, Q4s+, Q8o+, J6s+, J8o+, T6s+, T8o+, 96s+, 86s+, 75s+, 65s, 54s, 43s | Dodajesz więcej “średnich” broadwayów i suitedów. |
| 8 BB | Szeroko: 22+, A2+, K2s+, K3o+, Q2s+, Q6o+, J4s+, J7o+, T5s+, T7o+, 95s+, 85s+, 75s+, 65s+, 54s+, 43s | Na 8 BB SB ma duży advantage — nie oddawaj blindów za darmo. |
| 7 BB | Bardzo szeroko: 22+, A2+, K2+, Q2s+, Q4o+, J2s+, J5o+, T3s+, T6o+, 93s+, 83s+, 73s+, 64s+, 54s+, 43s, 32s | Tu wielu graczy jest zbyt tight. To błąd — push ma być częsty. |
| 6 BB |
Ekstremalnie szeroko: 22+, A2+, K2+, Q2+, J2s+, J3o+, T2s+, T4o+, 92s+, 82s+, 72s+, 62s+, 53s+, 43s+, 32s W praktyce: prawie wszystko poza najgorszymi offsuitami typu 72o, 83o, 94o… |
6 BB to “push-fest”. Jeśli tu pasujesz za dużo, sam siebie okradasz. |
Jeśli chcesz uproszczenie do nauki: na 6–7 BB traktuj jako “push prawie wszystko, ale nie najgorsze offsuit”. Na 9–10 BB odetnij część słabych offsuitów i trzymaj więcej jakości.
Tu jest miejsce, gdzie ludzie tracą najwięcej: zbyt luźne calle “bo już mam 1 BB w puli”. To nie jest argument — liczy się equity vs range shove.
| Stack | Zakres CALL (BB) vs shove SB | Prosta myśl |
|---|---|---|
| 10 BB |
Solidnie: 55+, A8s+, ATo+, A5s–A7s (mix), KTs+, KQo, QJs, JTs, T9s (czyli: pary średnie+, dobre asy, top broadwaye, najlepsze suited connectory) |
Calluj “górę”. Słabe Kx/Qx offsuit to zwykle fold. |
| 9 BB | Trochę szerzej: 44+, A7s+, A9o+, A5s–A6s (częściej), K9s+, KJo+, QTs+, QJo, JTs, T9s, 98s | Dodajesz trochę Kx suited i niższe pary. |
| 8 BB | Średnio-szeroko: 33+, A6s+, A8o+, A2s–A5s (często), K8s+, KTo+, Q9s+, QTo+, J9s+, JTo, T9s, 98s, 87s | Asy suited są bardzo ważne: realizują equity i blokują top range. |
| 7 BB | Szerzej: 22+, A2s+, A7o+, K7s+, KTo+, Q8s+, QTo+, J8s+, JTo, T8s+, T9o, 98s, 87s, 76s | Na 7 BB już częściej “nie ma gdzie uciec”, ale offsuit-śmieci dalej są fold. |
| 6 BB | Najszerszy call (ale nadal selektywny): 22+, A2+, K5s+, K9o+, Q6s+, Q9o+, J7s+, J9o+, T7s+, T9o+, 97s+, 87s, 76s, 65s | Tak, call rośnie — ale nie zamienia się w “call anything”. |
Nie musisz od razu callować szerzej. Często lepiej: więcej pushów na SB, a na BB trzymać nadal sensowną selekcję.
Wtedy dopiero call poszerzasz: dodaj więcej asów, Kx suited i par. Ale rób to świadomie, nie “bo czuję”.
To brzmi rozsądnie, ale przy 6–8 BB jest kosztowne. Jeśli czekasz na “ładną rękę”, blindy zjadają cię szybciej niż variance. Naprawa: na 7–8 BB dodaj więcej suitedów i słabszych Kx/Qx do push.
Pot oddsy nie kasują faktu, że grasz przeciwko zakresowi shove. Ręce typu K2o, Q4o, J3o potrafią być po prostu dominowane. Naprawa: trzymaj się “rdzenia” calli: pary, asy, top broadwaye, dobre suitedy.
Jeśli widzisz, że rywal folduje BB jak automat, a ty nadal pchasz “standard”, zostawiasz pieniądze na stole. Naprawa: zwiększ częstotliwość push (zwłaszcza offsuity typu Qx, Jx i suited śmieci).
Weź jeden stack (np. 8 BB). Przez 2 minuty losuj w głowie ręce i mów: push/fold (SB) albo call/fold (BB). Chodzi o szybkość i konsekwencję.
Zaznacz sobie 10 rąk “na granicy” (np. K6o, Q7o, J6s, T7o). To właśnie na nich podejmujesz najgorsze decyzje w stresie. Naucz się ich jak tabliczki mnożenia.
Jeśli rywal overfold: dodaj +10–15% pushów (SB). Jeśli overcall: odejmij -10% i graj value. Nie rób obu rzeczy naraz bez danych.
Jeśli chcesz, mogę też zrobić wersję “do druku” (jedna strona) albo wersję z checkboxami do nauki — dalej jako HTML.